Coachingsprogramma Key2Teach

Professionaliseringsinterventie Key2Teach

Key2Teach is ontwikkeld als een unieke bijdrage in de interventies gericht op de leerkracht-leerling relatie, gebaseerd op een literatuurreview over interventies voor het verbeteren van de leerkracht-leerling relatie (Holland, et al., 2014). De genoemde interventies en methoden zijn op zichzelf in meer of mindere mate effectief gebleven in het verbeteren van interactievaardigheden tussen leerkracht en leerling. Echter, de uitgevoerde interventies richten zich vaak op verschillende componenten van de relatie: op het beeld van de relatie of aan verbetering van interactievaardigheden van de leerkracht. Volgens Spilt & Koomen (2009) en Koomen, Verschueren, & Thijs (2006) zijn juist de verhalen van leerkrachten over hun gevoelens en gedachten een belangrijk startpunt voor verandering, zodat zij meer inzicht krijgen in disfunctionele interactiepatronen binnen de leerkracht-leerling relatie en nieuwe vaardigheden kunnen leren om deze patronen aan te passen. Een interventie die gericht is op het beeld van de relatie en het verbeteren van de interactievaardigheden, dus daarmee de twee componenten van de relatie combineert, kan mogelijk een meerwaarde hebben wat betreft het verbeteren van de leerkracht-leerling relatie (Sabol & Pianta, 2012).

 

Opbouw Key2Teach

Key2Teach is opgebouwd uit vier bouwstenen, namelijk relatiegerichte reflectie, functionele gedragsanalyse, beeldcoachen en synchroon beeldcoachen. De bouwstenen relatiegerichte reflectie en functionele gedragsanalyse vormen de eerste fase van Key2Teach. Aan het eind van deze eerste fase formuleren coach en leerkracht een werkhypothese. Aan deze werkhypothese wordt concreet doelgedrag in het kader van interactievaardigheden gekoppeld (Pianta, 1999). In de tweede fase wordt dit doelgedrag geoefend middels de bouwstenen beeldcoachen en synchroon beeldcoachen. In Key2Teach wisselen het synchroon coachen en het beeldcoachen elkaar af om het leerproces van de leerkracht te verdiepen.

 

Bouwsteen 1

De eerste bouwsteen is de Relatiegerichte Reflectietraining (Relationship-Focused Reflection Program, RFRP; Koomen & Spilt, 2013) die bestaat uit de Nederlandse bewerking van het instrument het Leerkracht Relatie Interview (LRI; Pianta, 1999; Koomen & Lont, 2004) met bijbehorend profiel. Coach en leerkracht reflecteren op het beeld van de relatie dat de leerkracht heeft door het verhaal van de leerkracht te vergelijken met theoretische noties uit de coderingshandeleiding en bepalen samen gebieden voor professionalisering. Het doel van relatiegerichte reflectie is om de leerkracht inzicht in zijn beeld betreffende zijn conflictrijke relatie met een specifieke leerling met externaliserend gedrag.

 

Bouwsteen 2

De tweede bouwsteen is functionele gedragsanalyse middels het G-schema, gebaseerd op ABC-analyse van de cognitieve gedragstherapie (Ellis, 1991). Coach en leerkracht analyseren vier interactiemomenten tussen leerkracht en leerling om erachter te komen wat de functie van bepaald gedrag is, ofwel welke onbewuste of automatische gedachten ertoe leiden dat een gebeurtenis bepaalde gevoelens bij de leerkracht oproept. Deze gevoelens leiden tot bepaald gedrag en dat leidt weer tot bepaalde gevolgen. Het doel van functionele gedragsanalyse is om de leerkracht inzicht te geven in de invloed van zijn beeld van de relatie op zijn handelen.

 

Bouwsteen 3

Een derde bouwsteen is beeldcoachen met behulp van micro-analyse, gebaseerd op het GROW-model van Whitmore (2009). Tijdens beeldcoachen analyseert de coach samen met de leerkracht beeldfragmenten van interactiepatronen tussen de leerkracht en de leerling (Allen, 1967; Hayes, Richardson, Hindle, & Grayson, 2001). Door de beelden te vertragen en beeld-voor-beeld te analyseren wordt de diepere laag in de interactiepatronen zichtbaar en kan aandacht worden gegeven aan de gevoelens en gedachten ten tijde van interactiepatronen tussen leerkracht en leerling (Jansen, Brons, & Faber, 2013; Eliëns, 2005). Het doel is om de leerkracht zijn interactievaardigheden aan te laten passen teneinde de leerkracht-relatie relatie te verbeteren.

 

Bouwsteen 4

De vierde bouwsteen is synchroon coachen met behulp van keywords en bug-in-ear-technology (Coninx, Kreijns, & Jochems, 2012; Rock, et al., 2009). Een keyword is een boodschap die kort, specifiek en doelgeoriënteerd is en wordt vóór de start van het synchroon coachen met de leerkracht afgesproken (Coninx, et al., 2012). Coach en leerkracht zijn tijdens het lesgeven verbonden middels bug-in-ear-teachnology, zodat de coach de vooraf afgesproken keywords influistert bij de leerkracht en zo een handelingssuggestie geeft. Het doel van synchroon coachen is om de leerkracht tijdens het lesgeven te wijzen op functionele interactievaardigheden die hij kan toepassen teneinde leerkracht-relatie relatie te verbeteren.

 

Samengevat is Key2Teach een combinatie van bouwstenen, die erop gericht zijn om de leerkracht inzicht te geven in het beeld van de conflictueuze leerkracht-leerling relatie en de interactiepatronen tussen leerkracht en leerlingen met externaliserend probleemgedrag om te buigen van disfunctioneel naar functioneel.         

 

Referentielijst

 

Allen, D. (1967). Microteaching: A description. Palo Alto: CA: Stanford Teacher Education Program.

Coninx, N., Kreijns, K., & Jochems, W. (2012). The use of keywords for delivering immediate performance feedback on teacher competence development. European Journal of Teacher Education, 1-19.

Eliëns, M. (2005). Baby's in beeld. Video-hometraining en video-interactiebegeleiding bij kwetsbare baby's. Amsterdam: Uitgeverij SWP.

Ellis, A. (1991). The revised ABC's of rational-emotive therapy (RET). Journal of Rationale-Emotive & Cognitive-Behavior Therapy, 139-172.

Hayes, B., Richardson, S., Hindle, S., & Grayson, K. (2001). Developing teaching assistants' skills in positive behaviour management: an application of Video Interaction Guidance in a secondary school. Educational Psychology in Practice, 28, 255-269.

Holland, J. G., Hoogendijk, C., Tick, N. T., Hofman, W. H., Severiens, S., & Veen, A. F. (2014). Key2Teach: Een leerkrachtgerichte interventie ter verbetering van de leerkracht-leerling relatie. Theoretische achtergrond, inhoud en doelstellingen. In P. Vuijk, A. F. Veen, C. Hoogendijk, J. G. Holland, N. T. Tick, C. Hebels, . . . W. Hofman, Protocol Key2Teach: trainingshandleiding (pp. 1-38). Rotterdam, The Netherlands: Inholland University of Applied Sciences.

Jansen, H., Brons, C., & Faber, F. (2013). Beeldcoaching zet in beweging. Baarn: De Weijer Uitgeverij.

Koomen, H. M., & Lont, T. A. (2004). Teacher relationship interview qualitative coding manual. Ongepubliceerde Nederlandse vertaling: Universiteit van Amterdam.

Koomen, H. M., & Spilt, J. L. (2013). Relatiegerichte reflectie in het basisonderwijs met behulp van het Leerkracht Relatie Interviews: Trainingshandleiding [Relationship-focused reflection in primary education with the Teacher Relationship Interview: Manual] (pp 1-43). Universiteit van Amsterdam & Vrije Universiteit Amsterdam.

Koomen, H. M., Verschueren, K., & Thijs, J. (2006). Assessing aspects of the teacher-child relationship: A critical ingredient of a practice-oriented psycho-diagnostic approach. Educational and Child Psychology, 23, 50-60.

Pianta, R. C. (1999a). Assessing Child-Teacher Relationships. In R. C. Pianta, Enhancing relationships between children and teachers (pp. 85-104). Washington, DC: American Psychological Association.

Pianta, R. C. (1999b). Enhancing relationships between children and teachers. Washington DC: American Psychological Association.

Rock, M. L., Gregg, M., Thead, B. K., Acker, S. E., Gable, R. A., & Zigmond, N. P. (2009). Can you hear me now? Evaluation of an online wireless technology to provide real-time feedback to special education teachers-in-training. Teacher Edcuation and Special Education, 32(1), 64-82.

Sabol, T. J., & Pianta, R. C. (2012). Recent trends in research on teacher-child relationships. Attachement & Human Development, 213-231.

Spilt, J. L., & Koomen, H. M. (2009). Widening the view on teacher-child relationships: Teachers' narratives concerning disruptive versus non-disruptive children. School Psychology Review, 38, 86-101.

Whitmore, J. (2009). Coaching for performance: GROWing human potential and purpose: the principles and practice of coaching and leadership. People skills for professionals.(4th ed.). Boston: Nicholas Brealey.

 

 

Video: